Poleć znajomym:

Niniejsza monografia, napisana przez doktora farmacji i zarazem historyka, stanowi kompleksowe opracowanie problematyki lekoznawstwa i aptekarstwa, zawartej w pierwszych polskich zielnikach i herbarzach. Autor - na podstawie długoletnich, wnikliwych badań dzieł z zakresu ziołolecznictwa, które po raz pierwszy ukazały się w Polsce w okresie Odrodzenia - przedstawił w sposób syntetyczny stan wiedzy o znanych wówczas środkach leczniczych i ich preparatyce. Jak uzupełnienie swych niezwykle interesujących rozważań Autor podaje liczne cytaty pochodzące z oryginalnych zielników renesansowych, a także z prac dwóch botaników polskich, którzy na przełomie XIX i XX w. prowadzili badania nad zielnikami i wnieśli istotny wkład w ich poznanie. Monografia jest bogato ilustrowana reprodukcjami drzeworytów pochodzących z oryginalnych herbarzy. Na podkreślenie zasługuje zamieszczenie w książce bardzo obszernej bibliografii i licznych przypisów bibliograficznych, które podnoszą walory poznawcze książki. Książka jest adresowana do Czytelników, których interesuje problematyka farmaceutyczno-medyczna w aspekcie historycznym. Jej fascynująca treść i lekki styl, w jakim została napisana, sprawiają, że czyta się ja z przyjemnością i ogromnym zainteresowaniem.

Wykaz
skrótów
Wstęp

• Geneza polskiej literatury farmaceutyczno-medycznej i funkcja społeczna
  pierwszych zielników polskich
  
• Biogramy autorów zielników
  
• Analiza zawartości zielników
  
• Leki proste - Simplica, czyli farmakognozja
  
• Miary i dawki
  
• Leki złożone - Composita
  
• Aptekarstwo (lekoznawstwo
  profesjonalne)
  Zakończenie
  Przypisy
  Bibliografia